Galerie foto's 2009

Evil in the Old Church
Tentoonstelling eindexamenstudenten van de Gerrit Rietveld Academie. Ieder jaar organiseert de Autonome richting een expositie van de aankomende afstudeerstudenten in de Oude Kerk in Amsterdam.

Bert in het Stadhuis van Almere
Op 6 februari ben ik bij de opening van de expositie van Bert Telleman in het stadhuis van Almere geweest. Deze expositie is echter niet publiek toegankelijk en heb daarom deze gelegenheid gebruikt om foto's van binnenuit het stadhuis te maken.
Het stadhuisontwerp is van Cees Dam. Twee haaks op elkaar staande vleugels in de vorm van een pijl. 'Het motief van de twee cirkels die elkaar snijden volgens de lijn van de ingeschreven vierkanten komt regelmatig in het werk van Cees Dam terug. De vorm, die symbolisch het ontmoeten van de eeuwigheid en het eindige van het leven uitdrukt, is ook herkenbaar in zijn monogram (CD), dat bijna als een logo op veelal openbare gebouwen voorkomt.'

Tentoonstelling David Claerbout - The shape of Time
Ruim tien jaar geleden maakte David Claerbout grote indruk met videoinstallaties waarin hij bewegend beeld en fotografie met elkaar verweefde.
Op 14 april heb ik in museum De Pont in Tilburg de tentoonstelling The Shape of Time bezichtigd. De op de ruimte afgestemde vormgeving van de expositie, waarin transparante wanden een bijzondere rol spelen, is gerealiseerd in nauwe samenwerking met de kunstenaar.
In de werken op de tentoonstelling The Shape of Time zijn uiteenlopende methodes toegepast om de duur van de tijd vorm te geven.

Erasmusbrug
De Erasmusbrug is naast de Willemsbrug de tweede brug over de Nieuwe Maas in het centrum van Rotterdam in de Haven van Rotterdam. De brug verbindt de nieuwe wijk de Kop van Zuid met het centrum aan de noordzijde van de rivier.
De Erasmusbrug is ontworpen door Ben van Berkel (UNStudio) en opgeleverd in 1996. De 808 meter lange tuibrug (kabelbrug) heeft een 139 meter hoge geknikte asymmetrische stalen pyloon (toegangspoort), waaraan de brug de bijnaam "De Zwaan" dankt. Tussen de Kop van Zuid en de pyloon is er een 89 meter lange basculebrug (beweegbare brug) voor schepen die niet onder de tuibrug door kunnen. Deze basculebrug is de grootste en zwaarste basculebrug in West-Europa.

Epson FotoFestival Naarden
Naarden is een van de best bewaarde vestingsteden in Europa en vooral beroemd om zijn unieke stervorm. De vesting heeft zes bastions, een dubbele omwalling en dubbele grachtengordel. Er is goed te wandelen over de verdedigingswerken. De omvangrijke, uitstekend gerestaureerde vesting, waarvan de meeste delen uit de 17^e eeuw over zijn, is voor het grootste deel vrij toegankelijk. Het Waterliniepad (lengte van 145 kilometer van Weesp naar Werkendam),loopt om de vesting heen waardoor de omvang van de werken goed zichtbaar wordt. Tevens biedt de vesting onderdak aan het tweejaarlijkse, landelijke FotoFestival Naarden.
Het Epson FotoFestival Naarden is dé ontmoetings- en uitwisselingsplek voor zowel fotografen als fotografieliefhebbers. Het festival laat in deze 11^e editie werk zien van jong, Nederlands talent dat nog niet eerder geëxposeerd is.

Sensation Silver, Living Tomorrow-gebouw Amsterdam
Het huis van de toekomst, zoals het project Living Tomorrow Amsterdam ook wel wordt genoemd, is een futuristisch gebouw in Amsterdam-Zuidoost nabij de Amsterdam ArenA.
Het Huis van de Toekomst is gebouwd in de periode 2002-2004 en ontworpen door het Amsterdamse architectenbureau UNStudio. Het gebouw bestaat uit twee tubes, die samen lijken op een laars.

De Bantsiliek in Bant
De Bantsiliek (Zuidakker 45 in Bant) kenmerkt zich door zijn fraai gemetselde gewelven, de glas-in-loodramen, de bijzondere vormgeving in het strakke polderlandschap en de feeërieke buitenverlichting. Deze voormalige rooms-katholiek kerk, nu eigendom van de protestantse gemeente, is gelegen nabij een rotonde. En zoals een rotonde wegen bij elkaar brengt, zo verenigt dit multifunctionele centrum mensen.
Bantsiliek: een samenvoeging van Bant en Basilica; van oorsprong een openbaar gebouw voor de hele gemeenschap; kreeg later ook een kerkfunctie. Het is dit eeuwenoude begrip, dat nu het veelzijdige gebruik aangeeft.

Het ir. D.F. Woudagemaal in Lemmer
Het ir. D.F. Woudagemaal is het grootste, nog in bedrijf zijnde, stoomgemaal ter wereld. Het is door koningin Wilhelmina officieel geopend op 7 okt 1920. Het Woudagemaal dient om een te hoge waterstand van het Friese boezemwater te verlagen. Na 47 jaar kolenbedrijf zijn de ketels in 1967 omgebouwd voor oliestook.
In mei 1967 werd het elektrische Hooglandgemaal geopend. Dit gemaal bij Stavoren was al gepland in het besluit van 1913! Na de afsluiting van Lauwerszee in 1969 ontstond het Lauwersmeer met de uitwateringssluizen bij Lauwersoog. Deze beide factoren hebben er sterk toe bijgedragen dat het Woudagemaal sindsdien aanzienlijk minder vaak heeft moeten pompen. Maar in het voorjaar van 2002 heeft het Woudagemaal toch tien dagen aan één stuk gedraaid.
In 1998 is het uitstekend onderhouden monument op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst, en op 7 juli 2001 is de publieke openstelling gestart door Commissaris van de Koningin Nijpels.

Bommelsteinroute in Nederhorst den Berg
Deze wandeling (ca. 10km) is gewijd aan slot Bommelstein en zijn heer van stand Ollie B. Bommel. Gevierde stripheld en geesteskind van Marten Toonder, wiens studio's uiteindelijk in kasteel Nederhorst (1) gevestigd werden. Een kasteel dat een opvallende gelijkenis vertoont met Bommelstein. Een middeleeuws kasteel, gebouwd op een zandrug ofwel 'horst' in het veen. Niet ver van 'De Berg' ligt een oeroude zandheuvel, waarop nog steeds de Romaanse kerk troont (2).
Het langgerekte dorpsplein ligt op een in 1969 gedempte doorsteek van de Vecht, de Reevaart (3). Vernoemd naar de 17^e eeuwse initiatiefnemer Godard van Reede, Heer van Nederhorst, die dit turfstekersdorp uit z'n isolement wilde halen. Via de onverharde Petersburgseweg (4) lopen we naar de kronkelende Vecht, vroeger als 'Keulse Vaart' de verkeersader tussen IJ en Rijn.

De 'petgaten' en 'legakkers' van de Spiegel- en Blijkpolderplas zijn door het uitvenen ontstaan. Het Ankeveense Pad (5) bij de 17^e eeuwse poldermolen is een restant van een oud veenpad dat grotendeels opgeofferd is aan de zandwinning, die hier een grote waterplas achterliet.

Kasteel Nederhorst, een Nederlands kasteel in Nederhorst den Berg
In de 13e eeuw stond hier al een kasteel. Aanvankelijk heette dit Horst, maar omdat bij Rhenen een kasteel stond dat Hogerhorst heette, werd kasteel Horst voortaan Nederhorst genoemd. Het kasteel lag op een strategische positie, op de grens tussen Holland en Het Sticht. In 1672 werd het door Franse troepen in brand gestoken, en een jaar later werd het verkocht. Het werd vervolgens herbouwd als een vierkant kasteel met op elke hoek een zeskante toren en kreeg in het begin van de 18e eeuw zijn huidige uiterlijk. Rond 1730 werd er een gietijzeren hek omheen gezet.
Begin 1960 werd Kasteel Nederhorst gekocht door Jan Jonker. Het werd geheel gerestaureerd en bood onderdak aan de unieke uurwerkverzameling van Jonker. In 1966 werd ruim de helft van het kasteel verhuurd aan Toonder Studio's. Op 10 januari 1971 brandde het kasteel geheel uit. De uurwerkverzameling van Jonker ging hierbij verloren. Mede door de inspanningen van Toonder Studio's kon de klokkenverzameling in oude glorie worden hersteld. Jonker droeg het uitgebrande kasteel over aan de naar zijn overleden echtgenote genoemde Harmine Woltersstichting.
Na restauratie kon het kasteel in 1973 weer worden opengesteld. Toonder Studio's, dat het werk in enkele noodgebouwen had voortgezet, betrok nu ook de bovenverdiepingen van het kasteel, en realiseerde vervolgens een grote studiohal achter de bijgebouwen. Tot ver in de jaren negentig bleef het bedrijf, inmiddels toonaangevend in de publicitaire wereld, in kasteel Nederhorst actief.

Hoek van Holland Strand
Hoek van Holland is een kustplaats in Zuid-Holland, gelegen op de noordoever van de Nieuwe Waterweg (de poort van Rotterdam) waar deze de Noordzee bereikt. Hoek van Holland is een deelgemeente van de gemeente Rotterdam, maar ligt veel westelijker dan de stad. De plaats grenst aan de noordoostelijke kant aan de gemeente Westland en aan de zuidoostelijke kant aan de gemeente Maassluis. Voor de rest grenst Hoek van Holland aan de Noordzee en de Nieuwe Waterweg.

De Zaanse Schans
De Zaanse Schans is één van de toeristische toplocaties van Nederland. Het is een unieke woon- en werkbuurt met musea, molens, winkels, oude ambachten, restaurants, een informatiecentrum en een rondvaartdienst. Deze buurt geeft een uitstekend beeld van de Zaanstreek in de zeventiende en achttiende eeuw. Tussen de traditionele houten huizen, pakhuizen en windmolens krijgt men op de Zaanse Schans het gevoel terug te zijn in lang vervlogen tijden.
De Zaanstreek is een eeuwenoud veenweidegebied, dat zijn naam ontleent aan de rivier de Zaan. Deze belangrijke Noord-Hollandse waterweg zorgde voor de natuurlijke afwatering van de veengebieden. Aan het eind van de dertiende eeuw moet er al een omvangrijk stelsel van dijken en dammen hebben bestaan. Lees hier meer over de historie van dit unieke gebied.
De historische ontwikkeling van bouwconstructies, architectuur, versieringen en van de gebruikte traditionele bouwmaterialen is op de Zaanse Schans uitstekend te volgen. Hout was het beste bouwmateriaal op de slappe ondergrond van laagveen. Bovendien was hout ruim voorhanden, want veel molens waren houtzaagmolens.
De toepassing van de krukas vormde de basis voor de ontwikkeling van de industriemolens in Nederland. Cornelis Corneliszoon van Uitgeest paste dit principe in 1594 voor het eerst toe in een houtzaagmolen. Het met de hand zagen van boomstammen behoorde vanaf dat moment tot het verleden. Gezien de beschikbaarheid van windkracht en water en de nabijheid van het belangrijke handelscentrum Amsterdam werd hier in snel tempo een groot aantal molens gebouwd. Zo ontwikkelde de Zaanstreek zich tot een van de eerste industriegebieden van West-Europa. Van de ruim duizend industriemolens die ooit langs de Zaan werden gebouwd zijn er nog dertien bewaard gebleven, waarvan er zes op de Zaanse Schans staan. Dit zijn:

Mosterdmolen De Huisman
Houtzaagmolen De Gekroonde Poelenburg
Verfmolen De Kat
Oliemolen De Zoeker
Oliemolen De Bonte Hen
Houtzaagmolen Het Jonge Schaap

Tentoonstelling RETREAT in het KunstFort Asperen
Ben van Berkel en Caroline Bos van UNStudio hebben 12 kunstenaars uitgenodigd om werk te leveren dat vanuit verschillende disciplines en perspectieven een verassende visie laat zien op het thema RETREAT. Het fort heeft zijn oorspronkelijke functie verloren en de beleving van de ruimte en de plek is hiermee veranderd. Het fort is van een verdedigingswerk verworden tot een idyllische plek; deze transformatie vormt het uitgangspunt van de tentoonstelling.
UNStudio heeft de inrichting van de tentoonstelling ontworpen. Een ruimtelijke installatie vormt het verbindende element tussen de verschillende kunstwerken in het fort. Als een lint slingert de installatie door het fort. Er wordt letterlijk, maar ook symbolisch, gespeeld met de veranderende beleving en ervaring van ruimte. Het materiaal en de diamantstructuur van de installatie weerspiegelt de tentoongestelde kunstwerken die verspreid staan door het fort.

De Hertog Jan Brouwerij in Arcen
Hertog Jan is een Nederlands biermerk dat sinds 1995 deel uitmaakt van de internationale InBev groep. Het merk is nauw verbonden met de in Limburg gelegen Arcense Stoombierbrouwerij, al werd een aantal bieren lange tijd gebrouwen bij Dommelsch.
In 1998 werd de naam van de Arcense brouwerij gewijzigd in Hertog Jan Brouwerij. Hertog Jan is vernoemd naar de 13^e eeuwse hertog Jan - hertog van Brabant en Limburg - die, naar verluidt van feesten hield waar het bier rijkelijk vloeide.
Jan I stond bekend als een levensgenieter en minnaar van muziek, zang en dichtkunst, aan wie een aantal mooie minneliederen toegeschreven worden. Bijnamen had deze ridder, troubadour en levensgenieter ook: Jan Primus (de Latijnse vorm van zijn naam, verbasterd tot Cambrinus), De Minnesinger, der Wapenen God. De liefde voor de vrouw bracht hij ook in zijn liederen tot uiting:

Eens meienmorgens vroe
Was ic opgestaen,
in een scoen boemgaerdekijn
Soudic spelen gaen.
Daar vant ic drie joncfrauwen staen:
Dene sanc vore, dander sanc ca:
Harba lori fa, harba harba lori fa, harba lori fa.
Doe ic versach dat scone cruut
In dat boemgaerdekijn,
Ende ic verhoorde dat soete geluut
In den mageden fijn,
Doe verblide dat herte mijn,
Dat ic moeste singen na:
Harba. . . . . . . . . . . . . .
Doe groette ic die allerscoenste,
Die daer onder stont;
Ic liet mine arme al omme gaen;
Doe, ter selver stont
Ic woudese cusse an haren mont.
Si sprac:"laet staen, laet staen".
Harba. . . . . . . . . . . . . .

***

Ic zag nie zo roden mond
Ochte ook zo minlike ogen
Als zi heeft, die mi heeft gewond
Al in dat herte dogen.
Lief, mi hevet u minne
Zo vriendelike bevaan
Dat ic u met zinne
Moet wezen onderdaan.

Hertog Jan, Jan Primus, Cambrinus, wordt dikwijls afgebeeld met een grote drinkbeker bier in zijn hand, dwars zittend op een biervat. Het bier dat hij op het punt staat te drinken herinnert ons aan hem als de levensgenieter. Het zitten op het vat, is ons overgeleverd door de kroniekschrijver. Die verhaalt dat Hertog Jan na afloop van de Slag bij Woeringen boven op een stapel biervaten is geklommen om daar zijn strijders geluk te wensen met de overwinning. Hij brengt een toost op hen uit, en geeft zelf het goede voorbeeld.

Site2F7 Festival - Unknown Territory 2009
Site2F7 Festival: Museum de Paviljoens in Almere organiseert in dit kader de tentoonstelling Unknown Territory. Centraal in de tentoonstelling staat het gebied F-7. Gebied F-7 is de enige nog niet ingetekende kavel in het hart van Almere. Het gebied is een tijdelijke thuishaven voor jongerenhuisvesting, coffeeshop De Blowboot, een bouwopslag van de gemeente Almere, jongeren, de VMBO-tl dependance van Villa Parkhurst, De Muur - grafitti hotspot van Almere, kermisexploitanten en Museum De Paviljoens. Het gebied is een nog witte vlek in het zo zorgvuldig ingetekende hart van Almere. Een rafelrand midden in de stad vol mogelijkheden voor ongeplande, creatieve activiteiten.

Trail House (2009) - Anne Holtrop
In 2008 liet LA Urban Ranger Sara Daleiden de shortcuts op Site2F7 tot echte paden maaien om het terrein toegankelijk te maken. Architect Anne Holtrop liet zich door deze paden inspireren voor zijn modelwoning voor Site2F7, het Trail House. Wat als de paden samen een huis vormen?

Eén kubieke meter stilte (2009) - Sarah van Sonsbeeck
Site2F7 is nu nog een relatief stil gebied in het centrum van Almere. Kunstenaar Sarah van Sonsbeeck onderzoekt hoe stil het eigenlijk is. Ze vangt het stilste punt in een grote glazen kubus van één kubieke meter. Zo wordt de stilte bewaard voor de toekomstige planners van het gebied; één m3 stilte als nieuwe maateenheid voor stedelijke planning.

ArtZuid - Beeldenroute in Amsterdam-Zuid: Berlage in Beeld
Architect Roberto Meyer en kunstenaar Michiel Romeyn hebben gekozen voor een verrassende combinatie van sculpturen bij de inrichting van de Apollo- en Minervalaan deze zomer. Naast internationale klassiekers als Rodin en Zadkine, presenteren zij werk van spraakmakende kunstenaars als Paul McCarthy, Joep van Lieshout, Franz West, Panamarenko, en Tajiri. Jong Nederlands talent is geselecteerd om speciaal voor deze route werk te vervaardigen. De beelden vertegenwoordigen niet een kunsthistorisch verhaal, zijn niet onder te brengen onder één thema of één politiek-maatschappelijk issue. Er is bewust gekozen om het duo Romeyn en Meyer een geheel non-conformistisch persoonlijk canon te laten weergeven in deze tentoonstelling. Centraal staat dat de individuele beelden optimaal communiceren met de ruimtelijke omgeving van Berlage. Vandaar de naam 'Berlage in Beeld'.

Wachter 1, 2004, cast iron 160 x 137 x 600 cm, Shinkichi Tajiri (1923 - 2009)
Na WO II studeerde Tajiri, bij Ossip Zadkine in Parijs. Daar maakt hij zijn eerste serie krijgers. Met zijn beeldhouwkunst probeerde hij vorm te geven aan de psychologische littekens uit de oorlog.
Bij Wachter 1 valt op dat het lijf deels wordt gesuggereerd. De toeschouwer ziet fragmenten van voeten, benen, armen, romp, torso en hoofd. 'Sinds mensenheugenis spelen defensief ingestelde wachters een fundamentele rol in onze beschaving. Door dag en nacht alert, waakzaam en weerbaar te zijn, behoeden ze gemeenschappen voor gevaren. In hun sterk samengestelde, strijdvaardige kracht zit een positief mentaal streven.', aldus Tajiri.

La Demeure Humaine, 1963 - 1964, brons 400 x 200 x 425 cm, Ossip Zadkine (1890 - 1967)
Rond 1960 liet Zadkine de gesloten vorm helemaal los en maakte hij verschilldende opengewerkte beelden. In opdracht van de De Nederlandsche Bank ontwierp Zadkine een derde versie van La Demeure Humaine, het menselijk verblijf. Doel was om de honderd meter lange noordgevel van het bankgebouw te verfraaien en het horizontale karakter ervan te doorbreken.
Het beeld vormde volgens Zadkine de synthese tussen architectuur en de scheppende mens. In 1990 werd het werk van de gevel verwijderd en hoog op een tafel geplaatst voor de bank.

Hakuin's Home, 1986, metaal verf 110 x 225 cm, Theo Niermeijer (1940 - 2005)
Belangrijkste inspirator voor Niermeijer was de kunstenaar Shinkichi Tajiri. Ondanks hun verschil in werkwijze. Niermeijer werkte in het wilde weg, toevallig en willekeurig, zonder vast rijm en metrum. Hij had een relatie met de gedachtenwereld van het Zenboeddhisme, in die zin dat men wordt geholpen door een "onzichtbare hand die het denken stopt en die je helpt scheppen uit de oneindige zee van creative mogelijkheden. Het is absoluut noodzakelijk dat je veel werkt, liefst iedere dag om die stroom aan de gang te houden en om je ogen en handen te sturen" aldus Niermeijer.
Hakuin's Home is een hommage aan Hakuin Ekaku, een oude Japanse Zenmeester die leefde van 1686 - 1769. In de beschildering van het werk komt ook zijn verwantschap met etnografie tot uiting.

Le Penseur, 1902, brons 183 cm, Auguste Rodin (1840 - 1917)
Le Penseur toont een man in sobere meditatie worstelend met een krachtige interne strijd. Het werk toont Dante zittend voor de poorten van de hel, peinzend over een gedicht, over het helse lot van degenen onder hem. Het beeld wekt een filosofische stemming op. Rodin koos voor een heldhaftig, naakt figuur, in de traditie van Michelangelo. Meer dan enige andere sculptuur van Rodin, werd Le Penseur een direct herkenbaar icoon voor intellect en poëzie. In 1941 werd op de Minervalaan De 'Amsterdamse' Denker van Jan Havermans geplaatst, en werd een getuige van de gruwelijkheden van de jaren die daarop volgden.

Open Monumentendag, Amsterdam - Op de kaart
Open Monumentendag 2009 van 12 en 13 september heeft als landelijke thema "Op de kaart". Op de kaart betekent aandacht voor monumenten die op een of andere manier ooit op de kaart zijn gezet. Het zijn vaak markante gebouwen die een (stedenbouwkundige) ankerfunctie hebben of op een andere manier op een bijzondere of bepalende plek gelegen zijn. Deze gebouwen worden vaak als iconen van een stad of dorp beschouwd.

Vervallen pakhuis - Oudezijds Achterburgwal 63 - Amsterdam
Dit oorspronkelijke pakhuis is ooit gebouwd op het kerkhof van het middeleeuwse Minderbroedersklooster. Houtmonsters van balklagen wijzen uit dat het omstreeks 1690 is gebouwd. Uit deze periode dateren de vloeren, het grootste deel van het metselwerk, de raamkozijnen, evenals de kaarsnissen en het haardgewelf in het souterrain. In het pand zijn 18^e-eeuwse vertimmeringen aanwezig, zoals de stookplaats met gevlamd grijsmarmeren schouwmantel in Lodewijk XIV-stijl. Ook de lambrisering onder de voorgevelvensters van de tweede verdieping dateert uit die tijd.
Omstreeks 1800 vond een ingrijpender verbouwing plaats. De topgevel wijzigde in een lijstgevel. Ook het interieur werd vernieuwd. Zo kreeg de vestibule op de bel-etage een stucplafond met een ovaal middenrozet en vier hoekrozetten; de doorgang naar de gang daarachter is versierd met een stucreliëf. Van de nieuwe voorkamer bleef de grijsgevlamd zwartmarmeren schouwmantel en boezem met stucpilasters (deels) bewaard.

Brug 9 - Singel 165A - Amsterdam
De Torensluis is de oudste boog- of welfbrug van Amsterdam. De 42 meter brede brug dateert uit 1648. De naam ontleend de brug aan de Jan Roodenpoortstoren die hier van omstreeks 1480 tot 1829 heeft gestaan. De toren vormde een onderdeel van de middeleeuwse stadsmuur en bleef behouden toen de oude stadsmuur in het begin van de 17^e eeuw werd afgebroken. De brug bestaat uit vier bogen waarvan er drie voor de doorvaart gebruikt konden worden. De meest bij de Torensteeg gelegen boog werd gebruikt als gevangenis en opslagplaats en stond in verbinding met de kelder van de toren.
In 1960-1962 werd de brugfundering met 240 nieuwe betonpalen verstevigd. Een laatste restauratie vond plaats in 2006. Bij een herbestrating van het brugdek in 2003 is de contour van de torenvoet in de keitjes aangegeven. Op de brug staat sinds 1987 een standbeeld van de schrijver Multatuli.

Beurs van Berlage - Beursplein 1 - Amsterdam
De Beurs van Berlage, oorspronkelijk Koopmansbeurs geheten, is een topmonument in Nederland. Dit gebouw uit 1903 is het meesterwerk van architect H.P. Berlage. Het gebouw is een totaal kunstwerk, omdat in het ontwerp een hechte samenhang is gezocht tussen constructie, materiaalgebruik, functie en decoratie. Tegelijkertijd werd gebroken met het bouwen in neostijlen zoals in de 19^e eeuw gebruikelijk was. Voor velen geldt de Beurs mede daardoor als het begin van de moderne architectuur in Nederland.
De Koopmansbeurs bood aanvankelijk ruimte aan vier beurzen. De kern van het gebouw wordt gevormd door de grote zaal van de voormalige goederenbeurs met de indrukwekkende ijzeren kapconstructie, boogspanten en consoles. Nadat de effectenhandelaren al in 1912 naar een eigen beursgebouw waren vertrokken verdween in de periode 1970 - 1987 geleidelijk de overige beurshandel uit het gebouw. Tegenwoordig worden in de Beurs tentoonstellingen, concerten, congressen en evenementen georganiseerd.

Smederij Meister en Zonen - Bellamystraat 74 - Amsterdam
Tot een van de weinige overgebleven kleinschalige industriële bedrijven in de Bellamybuurt behoort de firma G.F. Meister en Zonen. Sinds 1909 is het bedrijf gevestigd in twee polderhuisjes uit de tijd dat dit deel van de stad nog bij de gemeente Nieuwer Amstel hoorde. De gemeentegrens tussen Nieuwer Amstel en Amsterdam liep destijds ongeveer ter hoogte van de Ten Katestraat. De Bellamystraat kreeg die naam met de annexatie van Nieuwer Amstel in 1896. Daarvoor heette de Bellamystraat de Nieuwe Weteringstraat. Voor 1887 werd de straat het Tuinpad genoemd en lag het naast de Tuinpadsloot die in dat jaar werd gedempt. Aan de overkant van de Kostverlorenvaart lag de tot 1921 zelfstandige gemeente Sloten.
De gepleisterde polderbebouwing van de smederij dateert, volgens een jaartalsteen, uit 1884, maar de kern van de bebouwing is vermoedelijk ouder. Volgens de overlevering werden de bakstenen van afgebroken molens aan de Kwakerspoel en het sloophout van paviljoens van de Wereldtentoonstelling van 1883 als bouwmateriaal gebruikt.

Tramremise De Hallen - Bellamyplein 1 - Amsterdam
Het complex van de voormalige tramremise annex centrale werkplaats van de Gemeentetram werd gebouwd in 1901. Uitbreidingen volgden in 1908 en 1914. Het is gebouwd in een Berlage-achtig getinte industriële stijl. De architect van het in baksteen met spaarzaam gebruik van natuursteen opgetrokken complex is niet bekend.
Imposant zijn de bedrijfshallen met de lichtkappen en de ijzeren Polonceau spanten op zuilen van gietijzer. Naast negen hallen bevat het complex kleed- en wasruimten, kantoren, een ketelhuis, een kantine en vier dienstwoningen. De verspringende gevels aan de kant van het Bellamyplein dateren uit 1914. Vanaf 1932 kwam het geheel in gebruik als werkplaats. In 1996 met het vertrek van de werkplaats werd het complex overgedragen aan het stadsdeel. Samen met De Key en Burgfonds gaat de gemeente Amsterdam hier een cultureel uitgaanscentrum ontwikkelen en exploiteren.